Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ ΜΝΗΜΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΨΥΧΗΣ ΜΝΗΜΕΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010

ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΑ

0 ΠΕΤΑΛΩΤΗΣ

ΑΡΜΕΓΜΑ ΜΕ ΤΑ ΧΕΡΙΑ --- ΤΩΡΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΜΗΧΑΝΕΣ









ΕΦΤΙΑΧΝΕ ΤΑ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΖΩΑ.ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΣΟΥΒΕΝΙΡ.


ΓΑΝΩΤΗΣ


ΘΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΩΝΙΣΜΑ





Πηγαινοντας σ'ενα χωριο μεσα στο καφενειο ειδα κρεμασμενες κατι φωτο που μου εκαναν εντυπωση.Κοιταζοντας μια μια ανακαλυψα οτι στα χωρια καλυπταν τοσες πολλες αναγκες τους με τα διαφορα αυτα επαγγελματα που τωρα εχουν ξεχαστει.Ποιος ασχολειται τωρα να φτιαξει σαμαρια ή να πεταλωσει τα ζωα του οταν δεν υπαρχουν ζωα αλλα μονο μηχανηματα.Ποιος αρμεγει τα κοπαδια του ολοι οι βοσκοι εχουν πλεον μηχανες και το αρμεγμα τελειωνει γρηγορα πλεον. Ποιος γανωνει μαχαιροπηρουνα.????Βγηκαν τ'ανοξειδωτα και παει τελειωσαμε.Ποιος θεριζει με το δρεπανι και μετα λυχνιζει το ξερο χορτο για να μεινει ο σπορος??? μαδεν υπαρχουν ουτε καν αλωνια παρα μονο σε μερικα χωρια και αυτα πιο πολυ για διακοσμητικα και λαογραφικα στοιχεια.
Τελικα ολη αυτη η προοδος που μας οδηγησε στη σημερινη κριση την οικονομικη και δεν ειμαστε και μαθημενοι για να την δεχθουμε......


Κυριακή 25 Οκτωβρίου 2009

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΨΥΧΗΣ
Μαννουλα μου δεν τα κανονισες καλα, ηταν αναγκη να με γεννησεις στις 15-12-1949,δεν με κρατουσες λιγες μερες ακομη να μπορω να πω και γω οτι ειμαι γεννημενη τη δεκαετια του 50 και οχι του 40 με τον πολεμο.Τσ.τσ.τσ….μου εχεις δημιουργησει τελικα (θεος σχωρεστ’ τη ψυχουλα της) μεγαλο!!!!!! ψυχολογικο προβλημα!!!!!!και οχι τιποτα αλλο αλλα μου εδωσες καλα γονιδια και οπου πω την ηλικια μου μου λεν μα δεν σου φαινεται!!!!Φυσικα και δεν μου φαινεται, χαζη ειμαι να το δειχνω. Τωρα θα μου πεις τι σ’επιασε και θυμηθηκες την ημερομηνια και χρονολογια γεννησης σου, οχι δεν ειναι τυχαιο, εχω ενα σκοπο.Θελω ν’αναπολησω και να μοιραστω πιθανον με νεωτερους τι εχουν δει τα ματακια μας.
Η γενια ειναι τοσο γεματη,εχει δεχθει τοσες επιρροες,τετοια παγκοσμια γεγονοτα,που απορω μας τα αφομοιωσαμε και δεν παθαμε κανα τραλαλα,να γυρναμε εξω απο το δαφνι και να ζηταμε τσιγαρα για να ξεπερασουμε τον πονο μας.
Σαν χθες μου φαινεται που γεννηθηκα στο Ρεθυμνο σ’ενα μαιευτηριο καλο για κεινη την εποχη παλι καλα που δεν με γεννησε στο σπιτι πανω σε κανα τραπεζι και να βλεπω τωρα τις ριζες αναποδα.
Ομως της μαμας μου δεν της αρεσε η κρητη, δεν ηταν και απο κει καταγωγη απο μπαμπα, εκεινη ηταν Λαρισαια γεννημα θρεμα, καραγκουνα,με τη λαρισαϊκη προφορα της, πληθωρικη ομορφη,δεν την χωρουσε το ρεθυμνο,οποτε σου λεει θα παμε ΑΘΗΝΑ ,μια και δυο τσουπ στην πρωτευουσα του ελληνικου κρατους,και που θα μεινουμε???ιδου μια ερωτηση , μα που αλλου στο κεντρο της αθηνας ,μηπως ειχε και τιποτ’αλλο ενα μεγαλο χωριο ηταν η πρωτευουσα με χωματοδρομους.
Εγκατασταθηκαμε λοιπον στο ιστορικο τριγωνο ομονοι,πλατ.κουμουνδουρου,μεταξουργειο.Ειχαμε ενα παλιο αθηναϊκο διπατο σπιτι απο αυτα που τα εφαγε η αντιπαροχη και εγιναν οι κακογουστες πολυκατοικιες,της μεταπολεμικης εποχης.Α!!!!! ηταν ωραιο το σπιτι, εσωτερικη αυλη, χαγιατι με τζαμαρια ,πλυσταριο στην αυλη που ενα καζανι εβραζε και ζεσταινε νερο για ολες τις αναγκες της οικογενειας και μενα να κανω ματι οταν εκανε μπανιο η μανα μου για να δω πως ειναι οι μεγαλες γυναικες, και πολλα δωματια μεγαλα ψηλοταβανα.Το σπιτι δε γωνιακο Λεωνιδου και Ιασονος γωνια, δεν μπορω να πω αργοτερα μαζευτηκαν ολα τα πουταναρια της αθηνας εκει, ειχαμε πηξει στις μπεμπες και μπουμπουδες με κατι νταβατζηδες να κατι θηρια αντρες που μαζευαν τις εισπραξεις.Ασε ολες ειχαν πονεμενες ιστοριες,ολες απο χωρια και……απειρες.Δεν ξεραν τιποτα για το φονο…..στη διαδρομη τα εμαθαν.
Οι δρομοι στην αθηνα τοτε εκτος ομονοιας και συνταγματος χωματοδρομοι ,εμεις τα παιδια παιζαμε στους δρομους χωρις πολλες απαιτησεις κατι στακαμαν,κρυφτο,κυνηγητο και επειδη κρυβομασταν μεσα σε αυλες και ενοχλουσαμε μας καταβρεχαν.Καθε πρωϊ περνουσε ο γαλατας, ειχε ενα μεγαλο ξυλινο κονταρι περασμενο στον ωμο του και απο τις δυο μεριες κρεμονταν κατι τσιγκινα γεματα γαλα και ενα μικρο κατσαρολακι μας γεμιζε τις γαβαθες που ειχαμε εξω απο τις πορτες μας.Περνουσε και ο μαναβης με το γαϊδαρο και με τα κοφινια δεξια και αριστερα στο σαμαρι, γεματα λαχανικα εποχης, ο ψαρας,με ενα μεγαλο πλατυ καλαθι στερρεωμενο στο κεφαλι του σ’ενα στρογγυλο αγνωστου κατασκευης για μενα ενδιαμεσα κεφαλιου και καλαθιου,γεματο ψαρια με λιγο παγο και σκεπασμενα με τσουβαλι, βλεπεται ηταν το μονωτικο της εποχης, ειχε μεγαλη περασι το τσουβαλι,ο γανωτης που στιλβωνε τα μαχαιροπηρουνα που τρωγαμε μια και τοτε δεν υπηρχαν τ’ανοιξειδωτα,ενας αλλο που γυαλιζε τα χαλκινα ταψια και κατσαρολες, αυτον δεν θυμαμαι πως τον ελεγαν, ο καρεκλας που εφτιαχνε τις ψαθες στις καρεκλες, ο παπλωματας που ερχοταν στο σπιτι καθοταν κατω ανοιγε το παπλωμα και το στρωμα εβγαζε τα μαλλια και τα μπαμπακια δεν ειχαμε κοκοφοινικα τοτε, τ’αεριζε τα εξανε, και μετα ξανα μεσα και ραψιμο.Ο ακονιστης μ’ενα τροχο απο σμυριδα που ακονιζε τα μαχαιρια, ολα κατ’οικον δεν πηγαιναμε τοτε στα μαγαζια,που δεν υπηρχαν,και φυσικα τα χριστουγεννα και την πρωτοχρονια γεμιζε η ΑΘΗΝΑ γαλλοπουλες, μ’ενα κονταρι μακρυ ξυλινο ο εμπορας γυρνουσε τις γειτονιες και διαλαλλουσε το εμπορευμα, εκεινη την ωρα δε την εσφαζε και την επαιρνες, τωρα μετα απο τοσο ποδαροδρομο αν εβραζε η γαλλοπουλα αυτος ειναι αλλου παπα ευαγγελια. Ψυγεια δεν ειχαμε κατι παγου και τον παγο παλι στο τσουβαλι τον τυλιγαμε για να μην λιωνει ευκολα.
Παντως η μαμα μου ηθελε να με ταϊζει γιατι ημουν αδυνατη και θεριζε τοτε η αδενοπαθεια, λογικη λοιπον εκεινης της εποχης επαιρνε το πιατο και περναμε τους δρομους, εγω με τη μπουκια στο στομα και κεινη φαε……ξεκινουσαμε απο μεταξουργιο και φταναμε στο ΘΗΣΕΙΟ, οτι ετρωγα το καταναλωνα με το περπατημα.ΟΜΩς ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΕΤΡΩΓΑ ΟΛΟ ΤΟ ΦΑΓΗΤΟ ΜΟΥ.
Τα χρονια διαδεχονταν το ενα τ’αλλο πηγαμε και δημοτικο σε κατι αθλια παλια σπιτια, αντε και γυμνασιο και λυκειο , οι δε εξελιξεις ραγδαιες.
Απο το ραδιοφωνο που λιγα σπιτια ειχαν, περασαμε μετα απο πολλα χρονια στην ασπρομαυρη τηλεοραση που οποιος την ειχε ηταν διακεκριμμενος πολιτης και ολη η γειτονια μαζευοταν στο σπιτι τους να δουν μια Ιταλιδα ουτε που θυμαμαι πως την ελαγαν, ειναι και το αλτσχαϊμερ, ηθελαν δεν ηθελαν οι ανθρωποι ειχαν ρεβεγιον καθε βραδυ.Πηραμε σιγα σιγα ολοι τηλεορασεις, ψυγεια και κουζινες ηλεκτρικα,αυτοκινητο για τις επισημες μερες και βαζαμε ολο το σοϊ μεσα για εκδρομη στη Λουτσα ,στο Καβουρι,Λουτροπυργο, και αρχισαν και τα μπανια του λαου με τα πουλμαν ε! τοτε γυρισαμε ολες τις ακτες της αττικης.Γεωγραφηθηκαμε για τα καλα.
Και περναν τα χρονια και η γενια μας βομβαρδιζεται ,δεν τα χωραει ο νους σου,αυτοκινητα, αεροπλανα για τους πολλους και οχι για την ελιτ,καραβια συγχρονα,πυραυλους που πηγαν στο φεγγαρι, παρακολουθουσαμε ολοι την πρωτη αποστολη στο φεγγαρι με δεος μια και παλια το ειχαμε δαιμονοποιησει και το κοιταγαμε τις εκλειψεις ηλιου και φεγγαριου με γυαλι μαυρισμενο απο την καπνα.Και συνεχιζεται να δεχεται νεα πραγματα και να τα αφομοιωνει η γενια μας και να συμμετεχει και ν’απορουν οι νεωτεροι για ορισμενα που δυσκολευομαστε να τα καταννοησουμε.αλλα οι νεωτερες γενιες δεν περασαν απο το γαϊδαρο στο διαστημοπλοι ετσι ξαφνικα σαν εμας τα βρηκαν ετοιμα και τα δεχθηκαν.Δεν ξερω ομως τελικα αν ειμαστε ευτυχισμενοι αν ειναι ευτυχισμενα τα παιδια μας και οι μετεπειτα με ολα αυτα.Η ιστορια θα μας απαντησει. Παντως η μοναξια μας απαντα καθε μερα……..

Τετάρτη 23 Σεπτεμβρίου 2009

Κυριακή 30 Αυγούστου 2009

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ




Σημερα η μερα μας επεφυλασσε διαφορες εκπληξεις , η καλυτερη ομως ηταν η συναντηση μας με ενα φιλο μας μπλοκερ με τον οποιο μιλαμε ενα χρονο και δεν ειχαμε καταφερει να ιδωθουμε , αλλα οπως λεει η παροιμια καλλιο αργα παρα ποτε.Ο φιλος μας λοιπον ξεκινησε και αφου εκανε μια αρκετη αποσταση γνωριζοντας οτι οι μερες που θα μεινουμε στο ρεθυμνο ειναι λιγες και οι ωρες παλι συναντησης ηταν λιγες,γιατι δεν ειχε προγραμματισθει μια και προεκυψε ξαφνικα. Ομως περασαμε ενα θαυμασιο πρωϊνο με κουβεντουλα, καφε στο παλιο λιμανι ρεθυμνου,χαρηκαμε μεσα απο τη ψυχη μας για τη γνωριμια και για αλλη μια φορα σκεπτομαι οτι εμενα το διαδικτυο μεχρι στιγμης μουχει χαρισει ευχαριστες και καλες γνωριμιες με ανθρωπους της διπλανης πορτας που δεν θα τους συναντουσα ποτε. Ανθρωπους που μου κραταν συντροφια πολλες φορες μεσα σ' αυτη τη μοναξια που μας περιτριγυριζει.Η χαρα που μας εδωσες Γιαννη ηταν μεγαλη μ'αυτη σου την κινηση να ελθεις να μας βρεις και να μας γλυκανεις με το μελι σου.


Τρίτη 28 Ιουλίου 2009

ΒΡΑΔΥ ΔΡΟΣΕΡΟ ΜΕΛΤΕΜΙ

ΡΕΘΥΜΝΟ ΩΡΑ 11.Ο7 μ.μ, ενα δροσερο αερακι και φωνες πολλες φωνες, απο τη βεραντα μου ακουω ολη τη νεολαια του ρεθυμνου μαζεμενη στο γηπεδο ν'απολαμβανει τον ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ τον τραγουδιστη της νεολαιας.Η μουσικη στη διαπασων τραγουδα ο χατζηγιαννη και τα παιδια φωναζουν - φωναζουν , χαιρονται,και μουρχονται οι φωνες τους στ'αυτια κι αναπολω τα νειατα μου τοτε που ετρεχα και γω στις συναυλιες.ΧΕΡΙΑ ΨΗΛΑ ΚΙ ΟΛΑ ΤΑ ΦΘΑΝΩ.......!!!!!!!

Τετάρτη 10 Ιουνίου 2009

ΑΣΤΕΡΙΑ ΘΕΡΙΝΟ ΣΙΝΕΜΑ -ΡΕΘΥΜΝΟ

Μια εικονα του θερινου σινεμα στο ρεθυμνο, πνιγμενο στο πρασινο, ομως δεν ειχε ανοιξει ακομη και ετσι αρκεστηκα σε μια φωτο απο μακρια.
Στο παραθυρακι το μικρο καθεται η ταμιας οπως παλια και κοβει εισητηρια.

Τρίτη 2 Ιουνίου 2009

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ

Οταν ημουν μικρη ασε αυτο το εχω ξεχασει ποσα χρονια πρεπει να ανατρεξω πισω, στην αρα πηγαινα σινεμα.Ειναι στην παραλια του ρεθυμνου και ευτυχως που το κτηριο ειναι παλιο και ετσι προστατευεται απο το να το γκρεμισουν,και μενει εκει με την ιδια πινακιδα για να μου θυμιζει το παλιο ρεθυμνακι,τις βολτες μου στην προκυμαια και τα μαυρα βραχια που ειχε καποτε, γιατι τωρα εχει γεμισει αμμο, τις βολτες ολων των παλιων κατοικων της πολης μας με τις γυναικες να εχουν ενα μπουκετο απο λουλουδακια γιασεμι περασμενα σε κλωστη καρφιτσωμενα στο μπετι τους, και οπως καναμε την βολτα μας μας ερχοταν η μυρωδια της θαλασσας και του γιασεμιου,αυτα θυμαμαι και αναπολω,οτι καποτε μπορει να μην ειχαμε ολα τα σημερινα αλλα ευχαριστιομασταν με πολυ λιγα πραγματα και ειμασταν χαρουμενοι.

Κυριακή 10 Μαΐου 2009

ΜΑΣ ΣΥΝΟΔΕΥΣΕ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ


Η ΨΥΧΟΥΛΑ ΣΟΥ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΓΕΛΟΥΣ ΤΟ ΕΡΓΟ ΣΟΥ ΣΤΗ ΓΗ ΜΑΖΙ ΜΑΣ.

Παρασκευή 8 Μαΐου 2009

19 ΜΑΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ


19 ΜΑΙΟΥ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ.

Share